gaming sinds 1997

No One Lives Forever 2

Het toen nog vrij onbekende bedrijfje Monolith, kwam in 2000 plots op de proppen met No One Lives Forever. Een titel waar nog niet veel ophef rond werd gemaakt, maar het spel werd een absolute hit. Gamespy riep het zelfs uit tot Game of the Year en sindsdien is Monolith een gevestigde waarde in gamesland geworden. Twee jaar later schotelen ze ons eindelijk een vervolg op hun succesnummer voor, dat moet bewijzen dat Monolith toch meer is dan een one-hit-wonder. Ik kroop dan ook in de huid van Cate Archer, schoot tonnen mimespelers dood, smeet bananen naar politie-agenten en bombardeerde een rolstoelpatient in de lava in No One Lives Forever 2 : A Spy In H.A.R.M.’s Way!

No One Lives Forever 2 borduurt verder op de plot van het origineel. De bevallige Cate Archer is nu een van de topspionnen bij Unity en moet opnieuw de strijd aanbinden met de boosaardige organisatie H.A.R.M. Haar mentor Bruno krijgt voor enkele weken de leiding over Unity, terwijl de chef geniet van een welverdiende en zonnige vakantie. Maar als de kat van huis is, danst H.A.R.M. op tafel … Zij kunnen rekenen op enkele nieuwe bondgenoten, waaronder een duistere en beruchte huurmoordenaar, die met Cate Archer moet zien af te rekenen. Maar onze hippe spionne is niet van gisteren (eigenlijk is ze van ruim 30 jaar geleden, maar soit) en ze wil voor eens en altijd afrekenen met haar aartsvijand. Daarvoor roept ze onder meer de hulp in van Magnus Armstrong, de gespierde Schot die in het eerste deel H.A.R.M. de rug toekeerde. Reken daarbij nog de slechterik met een hoog janet-gehalte en een tot robot omgebouwde soldaat die om zijn dochter schreeuwt en we kunnen wederom spreken van een goedgevulde plot die geen moment gaat vervelen.

En zoals te verwachten viel, is de absurde, doch oerdegelijke humor ook weer van de partij. Zo blijkt de gevreesde huurmoordenaar onder zijn lange jas slechts een kleine mimespeler op een éénwieler te zijn. Als deze in de nauwe straatjes van Indië op de vlucht slaat, zet Magnus meteen de achtervolging in terwijl hij op een gejat driewielertje manoeuvreert, waar jij op zijn schouders zit te schieten op de vluchtende moordenaar. Maar niet enkel de situaties, ook de dialogen zijn vaak hilarisch. Zo zitten 2 bewakers in het hoofdkwartier van H.A.R.M. (een uitgeholde vulkaan nota bene) te keuvelen over hoe ze de uitvinding van namaaklava commercieel kunnen uitbuiten. Of je ziet hoe men hun depressieve overste wil entertainen door bewakers samen te persen tot kubussen. Geen ongevaarlijke kubussen trouwens, de kereltjes bijten ! :) Wanneer je deze game speelt, raad ik je echt aan om de dialogen niet te onderbreken, sommige zijn echt briljant.

NOLF 2 baadt wederom in de typische sixties sfeer van het origineel, hoewel de interface en de menu’s ditmaal minder bol staan van de flower power. Men heeft gekozen voor meer interactieve en geanimeerde menu’s en het resultaat mag er best wezen. De achtergrond is constant in beweging, de muiscursor geeft ‘bubbeltjes’ af, maar alles blijft erg praktisch en overzichtelijk.

Het spel is gespreid over 15 missies, waarvan het merendeel nog bestaat uit enkele aparte levels. In totaal denk ik toch een 20 à 25 uur in de weer te zijn geweest, maar ik heb er dan ook mijn tijd voor genomen. Ik vermoed dat je het zeker op een 15-tal uur kunt doorlopen, maar dan mis je heel wat punten, die het spel net een meerwaarde geven (zoals de humor).

Door informatie te verzamelen en (bijkomende) objectives te voltooien, verdien je ervaringspunten. Net als in een RPG kun je deze aanwenden om Cate net dat beetje meer te geven. Je kunt ervoor opteren om haar stealth, marksmanship, carrying, … te verbeteren en dit werpt ook merkbaar zijn vruchten af.

Mensen die erop kicken om ongezien door een level te sluipen, zullen graag horen dat NOLF 2 je op vele plaatsen deze kans biedt. Het spel volgt de leuze “niet alles moet, veel mag” en je kunt zowel een hoop lijken als een nietsvermoedende bende bewakers achter je laten. Zij die echter verslaafd zijn aan bloed en geweld komen ook aan hun trekken, want de knappe Cate beschikt over een indrukwekkend wapenarsenaal. Zwaarden, pistolen, machinegeweren, granaten en zelfs raketlanceerders, ze is tot de tanden toe bewapend. Daarnaast heeft ze echter ook heel wat hebbedingetjes bij de hand. Een spray om lichamen op te ruimen, een mascaradoos om elektrische schokken uit te delen, een poederdoosje om codes te ontcijferen, een banaan om vijanden op te laten uitglijden, noem maar op. Onopvallende, maar uiterst handige gadgets dus, moest haar schmink ooit uitlopen …

De slechteriken in NOLF 2 zijn trouwens helemaal niet zo achterlijk als ze er soms uitzien. Wanneer ze een lijk vinden, zullen ze het eerst opruimen (om aan het papierwerk te ontsnappen) en daarna op zoek gaan naar de moordenaar (jij dus). Ze zullen ook steeds dekking zoeken of samenwerken om je als een team te verschalken. Zit jij echter verscholen, dan hebben ze niets in het snotje en gaan ze doodgewoon hun gang. Zo kwam er zelfs eenmaal een bewaker rustig een plasje doen op enkele meters van een kist, waarachter ik mij schuilhield.

Dit spel maakt opnieuw gebruikt van de verbeterde Lithtech Jupiter engine en de beelden, hoewel ze niet meteen uitblinken, mogen er best wezen. De textures, models en locaties zijn mooi afgewerkt en de animaties zijn minstens even knap. Alleen jammer dat de speciale effecten er eerder belabberd uitzien. Ontploffingen, lava, het ziet er allemaal nogal stijf en onrealistisch uit. Het enige dat ik op dit vlak echt bewonderenswaardig vond, was de orkaan uit de befaamde Ohio Trailer Parc missie. Deze raast over de camping heen en sleurt caravans mee dat het een lieve lust is. Ook de scène die volgt, in een meegesleurd huis dat langzaam afbrokkelt, is gewoon prachtig. Je blijft er trouwens best wat in het midden, wil je niet enkele honderden meters lager op het beton eindigen.
Tijdens de missie in Syberië laat de engine trouwens ook toe om met een sneeuwscooter te scheuren, een erg leuke aanvulling.

Hoewel de game zich vooral op single player toespitst, is er ook een multiplayer aanwezig. Hier kun je met maximum 4 spelers samenwerken om een tiental speciaal uitgewerkte levels te voltooien. Deze sluiten perfect aan bij het verhaal en jij moet in team proberen Cate’s rompslomp op te kuisen. De multiplayer is een leuke aanvulling, maar verlengt de speelduur niet veel. Eens je alle levels eens hebt gespeeld, heb je het eigenlijk wel gehad met dit spel. Mede door de lag die soms de kop opsteekt, en je vaak het spelplezier ontneemt. Spijtig van de lage replay value, maar NOLF 2 toont toch dat een spel niet over een adembenemende multiplayer moet beschikken om een knaller te worden.

Tot slot nog een woordje over de sound. De geluidseffecten doen hun taak, maar vallen in noch positieve, noch negatieve zin op. De muziek daarentegen is heel leuk en de deuntjes passen perfect bij de sfeer die dit spel uitademt. Bij belangrijke gebeurtenissen zal de muziek trouwens intenser klinken, waardoor je helemaal in je missie ondergedompeld wordt. Ook hoor je muziek komen uit radio’s of luidsprekers in de levels en éénmaal weerklonk zelfs de soundtrack van de eerste NOLF. En dat in een basis van H.A.R.M. … :)

Er is trouwens ook nog goed nieuws voor mensen die wat krap bij kas zitten : Dit spel is verkrijgbaar aan een democratische prijsje van ongeveer € 32,5 !

Mensen die nog eens zin hebben in een leuke single player ervaring die bol staat van de actie, spanning en humor, hoeft niet verder te zoeken. No One Lives Forever 2 heeft het allemaal, en mag daarenboven nog rekenen op een sterk verhaal, leuke gadgets en wapens, veel sfeer, een vleugje stealth en een hoofdpersonage om u tegen te zeggen. Het spel oogt ook erg mooi, maar helaas stellen de effecten grafisch wat teleur. Ook het multiplayerplezier vind ik persoonlijk van korte duur, waardoor NOLF 2 voor mij net dat beetje tekort komt om écht een klassieker te worden. Alleen mijn lachspieren zullen dit spel nooit vergeten …

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: No One Lives Forever 2
geplaatst in: PC, Reviews
tags: , , ,


Leave a Reply