gaming sinds 1997

Patapon

LocoRoco was leuk, maar schoot uiteindelijk tekort als het op gameplay aankwam. Met Patapon hebben dezelfde makers weer een uiterst charmant en origineel spel ontwikkeld, eentje van de soort die de PSP toch nog een eigen identiteit weten te geven. Je speelt een god, krijgt een hoopje gekke volgelingetjes en leidt die doorheen vele veldslagen, tegenslagen en vijanden naar hun redding. De manier waarop je dat doet is geniaal: door bevelen te tokkelen en mirakels op te roepen via je goddelijke drumstel.

Door je face buttons ritmisch in te drukken -in de maat van de aantrekkelijke muziek- kan je je troepen laten marcheren, aanvallen, verdedigen en terugtrekken. Naast die basisorders kan je op dezelfde manier ook mirakels oproepen (zoals regenwolken om verkoeling te brengen in de woestijn) en zo je mannetjes helpen. Uiterst schattig is dat je volgelingen jouw bevelen telkens zullen nazingen bij een succesvol bevel of grappige commentaar zullen geven wanneer je naast het ritme zit of een niet bestaand bevel geeft. Die mechaniek is ongelooflijk verslavend, leuk en de muziekjes en nageroepen bevelen (pata-pata-pata-pon) zullen dagen in je hoofd rondhuppelen.

Onderschat de moeilijkheidsgraad echter niet! Je zal na enkele beginlevels snel moeten reageren op veranderende situaties met de juiste bevelen en je zal lange periodes van ‘fever’ mode moeten in stand houden. Fever bereik je wanneer je perfect tien opeenvolgende bevelen geeft. Het resultaat is dat je ventjes dan sneller zullen vorderen en meer schade zullen berokkenen wanneer ze aanvallen. Om je te helpen het ritme vast te houden zijn er zowel muzikale als visuele aanwijzingen, maar je zal meer dan eens een foutje maken, vooral wanneer je het soort bevel verandert (en dus andere knoppen indrukt), fever start of wanneer je gestoord wordt door iemand. Dat laatste is overigens opvallend: concentratie is vereist, en het horen van de muziek is onontbeerlijk. Dat er geen pauzefunctie is voor wanneer je bijvoorbeeld wordt gebeld of moet eten, is daarom erg vervelend!

Naast het geven van de juiste richtlijnen en het onderhouden van fever, zal je je ook moeten bezighouden met het verzamelen van grondstoffen (om nieuwe troepen aan te maken) en wapens (om je troepen betere uitrusting te geven). Daar kan er wat herhaling en frustratie opduiken omdat je om sterkere troepen te verkrijgen (er zijn boogschutters, speerwerpers en grunts met bijlen), zal moeten levelen door bepaalde mappen steeds opnieuw te spelen. Het is jammer ook dat er niet wat meer variatie en fantasie werd gestopt in de wapens en armour, want er valt weinig plezier te rapen bij het uitrusten van je troepen. Een auto button maakt dat uitrusten overigens nog minder spannend!

Die variatie en fantasie vind je overigens wél terug bij de vijanden, groot en klein, de graphics en het ontwerp van de levels. Dat alles leidt ertoe dat je bijvoorbeeld mappen zal herspelen wanneer je één van je meest trouwe (en dus ook sterkste) soldaatjes verliest en dat andere mensen over je schouder willen meekijken om toch maar die schattige monstertjes te zien neergaan door je kleine speertjes.

Patapon is een erg origineel, meeslepend en charmant spel. Het heeft zijn fouten, zoals het gebrek aan diepgang bij de uitrusting en de te grote nood aan het herspelen van levels, maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd door het fantastische gevoel wanneer je in fever mode gaat en je troepen guitig zingend ten strijde trekken tegen huizenhoge, schattige monsters. Een schatje dus, en eentje waar je alles aan vergeeft…

Onze Score:
9.0
gerelateerd spel: Patapon
geplaatst in: PSP, Reviews, Sony Entertainment
tags: ,


Leave a Reply