gaming sinds 1997

Road Kill

Midway is al lang vergeten hoe ze het warm water moeten uitvinden en daarom eten ze tegenwoordig koude soep in hun kantoren. Roadkill is een kruising tussen GTA, Carmageddon en Vigilante 8 en is even origineel als de dubbelganger van Saddam Hoessein. Na de Apocalyps blijft er van de wereld niet veel meer over. De overlevenden groeperen zich in moordlustige bendes en de andere overlevenden worden al even moordlustig afgemaakt. In ware Mad Max stijl probeer je te overleven in deze bovengrondse hel.

Al snel kom je in contact met de meest bizarre individuen die de stad rijk is. De machtigste bendeleider blijkt een sadistische broer van Bassie de clown te zijn. Na een paar missies word je meteen geaccepteerd en ben je lid van de grote familie. Om te beginnen krijg je een uitgebreide rondleiding doorheen de stad en wat volgt is een advertentie uit een reisbrochure die ik geheel toevallig ben tegengekomen.

Hell County

Zocht je amusement en word je graag omringd door vriendelijke mensen? Hell County is dit en nog veel meer. De talrijke heroïnehoeren uit de florerende prostitutie zullen zeker een opkikker zijn na een jaar hard werken. Je geluk kan niet op in de gezellige wapenhandels, waar de delinquenten je zeker met plezier zullen toestaan. De toeristen die genoten van de Spaanse stranden zullen zeker genieten van de bruingekleurde golven die onze zee rijk is. Kortom: Hell County is toerisme met hoofdletter T.

Hell County is dus een leuke plaats om met je wagens alles aan gort te schieten. Spijtig genoeg kun je de geneugten van de plaatselijke prostitutie niet zelf ondervinden, je kunt namelijk niet uit je roestbak stappen. Ter compensatie van dit gemis kun je alle voertuigen volstouwen met mitrailleurs en landmijnen. Deze wagens kun je dan verbergen in je garage, net zoals dit ook in GTA het geval was. Elk voertuig heeft zo zijn plus –en minpunten en de ene wagen is al wat geschikter voor bepaalde missies dan de andere.

Eens je op verkenning bent in Hell County zul je je al snel vergapen aan het gewelddadig karakter van het spel. Voetgangers blijven aan je bumper plakken na een aanrijding en bloedspatten vullen overvloedig het beeldscherm. Roadkill is voorzien van een grote rode “18” op het doosje en dat is er aan te merken. Scheep je puriteinse oma dus maar al snel af met een goedkope smoes en zorg ervoor dat alle inwonende kleuters eventjes naar de cd van K3 gaan luisteren want dit spel is soms wel erg heftig. Je merkt dat Midway wou choqueren, en volgens velen zijn ze daar waarschijnlijk wel in gelukt. Het spel is echter niet goed genoeg om moraalridders en politici van een discussieonderwerp te voorzien. Daarvoor zal het spel nooit bekend genoeg worden.

Midway ging overduidelijk op zoek in het grote clichéboek der legendarische filmmomenten en games. Zo zul je dezelfde submissies tegenkomen die we in GTA beter kennen als Rampages. Denk aan grote hoeveelheden zelfmoordcommando’s die als op R&B trippende breezersletten in de aanval treden zodat jij weer je wapens in gereedheid moet stellen. Ook de muziek is vaak letterlijk overgenomen van GTA. Verwacht hevige doch grijsgedraaide rock die het Apocalypsgevoel perfect weergeven. Het valt overigens wel op dat er tijdens het einde van de wereld nogal veel praatprogramma’s worden geprogrammeerd. Ze willen de ludieke GTA praatshows evenaren, maar slagen daar niet in.

Grafisch gezien doet Roadkill het zeker niet slecht. De sfeer van ongeluk, haat en armoede wordt perfect overgebracht. Alles ziet eruit alsof het al jaren in de regen heeft gestaan en in dit spel werkt dat wel. Laten we zeggen dat Roadkill mooie graphics heeft, zonder echt op te vallen. De besturing van de wagens laat, zeker in het begin, veel te wensen over. Aangezien remmen met vierkantje altijd leidt tot een brute stilstand zul je moeten remmen met L1. Dat lijkt simpel maar je hebt altijd de neiging om een andere knop in te drukken, waardoor je al eens een landmijn afschiet naar onschuldige mensen (niet dat die mensen in dit spel zoveel uitmaken, maar toch). Na een paar uurtjes oefenen heb je de besturing hopelijk wel onder de knie.

Spijtig genoeg is Roadkill opgesloten in één groot cliché. Telkens als je de console uitzet heb je het gevoel alsof je net een persiflage op alle gewelddadige games ooit hebt gespeeld. Roadkill heeft geen eigen gezicht, en probeert zich daardoor te verbergen achter schunnige taal en overmatige bloedverspilling. Vroeger kon je nog opvallen mits een ongezonde dosis geweld (Carmageddon), tegenwoordig kijkt men echter niet op van een containertje bloed meer of minder, en daarom valt Roadkill in de diepe put der middelmatigheid om nooit meer het licht te zien. Roadkill is op een verkeerd moment verschenen. Als Midway dit spel 7 jaar geleden had uitgebracht hadden ze een dikke hit. Nu niet meer, en dat is heel begrijpelijk.

Onze Score:
7.0
gerelateerd spel: RoadKill
geplaatst in: PS2, Reviews
tags: ,


Leave a Reply