gaming sinds 1997

Shin Megami Tensei: Persona 3

Als er naast de ontwikkelaar van de Final Fantasy games nog een bekende is in het RPG terrein, dan is het ontwikkelaar Atlus wel. Met de Shin Megami Tensei reeks heeft men in het verleden enkele van de beste en meest originele RPGs op de Playstation en Playstation 2 uitgebracht. Daar lijkt voorlopig geen verandering in te komen aangezien ze nu ook Shin Megami Tensei: Persona 3 naar Europa brengen.

De Persona reeks is een spin-off van Shin Megami Tensei en vertelt het verhaal van een groep studenten die door speciale omstandigheden een innerlijke persona doen ontwaken. Deze persona’s kun je zien als een geest die aan je zijde vecht tegen de demonen. Persona 3 vertelt een nieuw verhaal van een groep studenten die les volgen op de middelbare school Gekkoukan, dewelke een zeer geheimzinnige geschiedenis heeft.

Het hoofdpersonage dat je aan het begin zelf een naam geeft komt nog maar net aan bij zijn school of er gebeuren al abnormale dingen. Voor je het weet zit je in een studentenclub genaamd SEES (Specialized Extracurricular Execution Squad) die in het geheim de zogenaamde Shadows bestrijdt en blijk je de sterkste persona van alle leden te bezitten. Wat is het toch zalig om de coolste gast te zijn!

De Shadows zijn overigens wezens die verschijnen tijdens het 25ste uur. Als het middernacht wordt, staat de tijd immers stil en verandert het merendeel van de mensen in … doodskisten. Een kleine groep blijft echter normaal en ervaart het 25ste uur, ook wel het ‘Dark Hour’ genoemd, bewust. Spijtig genoeg betekent dat ook dat ze kwetsbaar zijn voor de Shadows, die die mensen vooral beschouwen als een lekkere snack. Aan het hoofdpersonage en zijn studentenclub om de oorsprong van deze monsters te ontdekken en het bestaan van het Dark Hour te beëindigen!

Plaats van de resulterende gevechten is Tartarus, een mysterieuze toren die alleen maar tevoorschijn komt tijdens het 25ste uur maar overdag je eigen school blijkt te zijn! Tijdens het spelen zul je meer en meer verdiepingen vrijspelen in de toren en ook meer unieke vijanden ontdekken. Eens je een vijand in het vizier hebt en aanvalt, start je een turn-based gevecht en mag je als eerste een beurt uitvoeren. Andersom kan natuurlijk ook.

Tijdens een gevecht heb je alleen complete controle over je eigen personage. De overige teamgenoten kun je enkel meer algemene bevelen geven. Je kunt wel zeggen dat ze hun persona moeten gebruiken, maar niet welke aanval ze moeten uitvoeren. Indien je verscheidene kritieke aanvallen op alle vijanden weet te volbrengen, kan je een gecombineerde aanval doen met het hele team. Dit wordt in anime-stijl weergegeven en wordt werkelijk prachtig geanimeerd.

Persona’s, krachtige ‘geesten’ die voor de personages zullen vechten, dien je op te roepen door gebruik te maken van een ‘Evoker’, iets wat op een modern pistool lijkt. Je richt het tegen de zijkant van je hoofd en haalt de trekker over alsof het niets is. Na een gevecht heb je ook de kans om bepaalde kaarten te winnen. Deze gaan van het winnen van een sterker wapen, het genezen van je groep tot het verkrijgen van een nieuwe persona. Het verzamelen van meerdere persona’s is erg belangrijk in de game. In de Velvet Room kan je je personages combineren met elkaar om zo nog sterkere persona’s te creëren. Erg leuk!

Naast knokken en met je persona’s knoeien zal je in Persona 3 ook zogenaamde ‘social skills’ kunnen verbeteren. Hoe beter je deze vaardigheden kan ontwikkelen, hoe sterker je krachten en je invloed op je persona wordt. Social skills ontwikkel je via het juist beantwoorden van de vragen in de les of een betere relatie op te bouwen met huidige of nieuwe vrienden. Wil je winnen, dan zal je onherroepelijk veel moeten optrekken met je klasgenoten. Ben je dat wat beu, dan zijn er ook nog de naschoolse activiteiten, zoals de atletiek- of vechtclub, die je bij het succesvol uitoefenen weer wat sterker zullen maken.

Grafisch zal het spel zeker niet games zoals God of War 2 verslaan. Toch mag het gezegd worden dat liefhebbers van visuele pracht niet zullen klagen. Het spel gaat niet voor realisme, maar meet zich een geslaagde look aan die dichter aanleunt bij anime-series. De personages in de gevechten zijn mooi weergegeven en dit mag ook zeker gezegd worden van de Shadowvijanden en de persona’s. Naast het beschikken over knappe ingame graphics zit het spel ook boordevol tussenfilmpjes, dewelke voor een belangrijk deel bijdragen aan de unieke sfeer van het spel.

Een game die als dialoog in het origineel Japans was, is meestal een ware nachtmerrie in het Engels. Gelukkig bewijst ontwikkelaar Atlus hier het tegendeel. De Engelse stemmen passen stuk voor stuk perfect bij de personages. Het zwijgzame meisje, de jongen vol met zelfvertrouwen… Allemaal werd ze geloofwaardig en gepassioneerd ingesproken. De muziek vult dit mooi aan, met een gevarieerd aanbod van deuntjes, maar ook de nodige techno en dance.

Is dit spel dan perfect? Nee, want het is bijvoorbeeld spijtig dat je geen complete controle kunt uitoefenen tijdens de gevechten. Ook de hele routine van school, naschoolse activiteiten en het 25ste uur kan misschien na enige tijd voor wat frustratie zorgen. Dit weegt echter niet op tegen de vele originele en geslaagde gameplay-elementen, het meeslepende verhaal en de uitstekende gevechten.

Atlus heeft zich nogmaals overtroffen. Met Persona 3 toont men dat de Playstation 2 nog altijd prachtige games kan voortbrengen. Ook dit is een game die niet beschikt over nextgen graphics, maar wel bakken knap speelplezier biedt. Met een speelduur van over de honderd uur en verschillende eindes belooft dit spel elke RPG-fanaat een onvergetelijke tijd!

Onze Score:
9.0
gerelateerd spel: Shin Megami Tensei: Persona 3
geplaatst in: PS2, Reviews, Tecmo Koei
tags: ,


Leave a Reply