gaming sinds 1997

SOCOM: U.S. Navy SEALs: Fireteam Bravo 3

SOCOM is een naam die al een tijd garant staat voor prachtig multiplayergeweld op de PlayStation. Toch heeft het ook een grote aanhang gekregen op het kleine broertje van de Sony console, namelijk de PSP. SOCOM: U.S. Navy SEALs: Fireteam Bravo 3 is de nieuwste telg van de reeks op deze handheld en zal zijn uiterste best moeten doen om de reputatie van zijn voorgangers hoog te houden.

Het verhaal? Het gewoonlijke eigenlijk. Eén of ander Russische zot zou graag de glorie van de vroegere Sovjet-Unie herstellen en welke methode is beter dan het gebruiken van enkele massavernietigingswapens? Dat is natuurlijk buiten de VS gerekend en voor je het weet wordt er een elite-team achter vijandelijke linies gedropt met als opdracht de problemen in de kiem te smoren.

Dit team bestaat uit Wraith, het hoofdpersonage van deze SOCOM, en drie andere bikkelharde SEALs die allemaal bereid zijn om zich op te offeren voor het hogere doel. Een verschil met vorige games is dat je niet langer meerdere leden kunt besturen, maar alleen het hoofdpersonage. De andere teamgenoten kan je hun eigen ding laten doen, of opdrachten geven via een simpele interface. De bevelen die je kan geven verschillen van het inbeuken van een deur tot het uitkammen en verzekeren van een heel gebied.

De besturing van het spel is logisch en efficiënt. Met de cirkeltoets kan je bevelen geven aan teamgenoten en met de R- en L-toetsen kan er vlot worden gemikt op of gewisseld tussen vijanden. De auto-aim is overigens een stuk gemakkelijker dan zelf aan het vizier prullen. Zowat elke toets wordt logisch gebruikt en dit zorgt ervoor dat je zonder problemen elke situatie de baas kan zonder je vingers in een kramp te zetten.

Wat de ontwikkelaar vooral heeft proberen te doen is het toegankelijker maken van de franchise op de PSP. Zo is er na de simpelere manier van instructies geven ook het magisch genezen van je personage. Voorbij zijn de tijden van vloeken als je in het begin van het level gewond geraakte: verberg jezelf achter een muur en binnen de kortste keren ben je fit genoeg om enkele nieuwe tegenstanders het leven zuur te maken.

De singleplayer bestaat uit een achttal missies en gaan van het onschadelijk maken van explosieven, het uitschakelen van een doelwit tot het bevrijden van gijzelaars. De standaardopdrachten dus die we gewoon zijn van de vorige SOCOM games. De opbouw van de missies is voor het merendeel lineair, op enkele locaties na. Deze laatste geven je voldoende vrijheid om de nodige tactische beslissingen te nemen. Toch is het spijtig dat de singleplayer niet langer was, want op een vijftal uurtjes heb je het uitgespeeld.

Bovendien voelt het spel zelfs op de hoogste moeilijkheidsgraad vrij gemakkelijk aan. Het lijkt alsof men je teamgenoten een pak slimmer heeft gemaakt dan je vijanden, want ze maaien zelfs in de moeilijkste missies met gemak talloze vijanden omver. Aangenaam dat je makkers geen hulp nodig hebben maar het zou aangenamer geweest zijn mochten de slechteriken ook een stel hersenen gekregen hebben.

Naast de singleplayer is er natuurlijk ook de multiplayer en hierin heeft SOCOM een eer hoog te houden. De missies kan je herspelen in co-op mode, die tot 4 spelers ondersteunt, en als dat niet genoeg is heb je de mogelijkheid om het online uit te vechten tegen vijftien andere spelers. Voor deze gevechten kan je uit vijf verschillende modi kiezen, gaande van het uitroeien van alle andere spelers tot het verdedigen van een object.

Een leuke toevoeging is dat je zowel in de singleplayer als multiplayer de beschikking hebt over meer dan 30 verschillende wapens. Deze kan je dan ook nog eens volledig aanpassen met een extra vizier, geluidsdemper, meer ruimte voor kogels en talloze andere toevoegingen. De wapens zelf kan je vrij spelen door het behalen van punten, welke je dan als munteenheid kan gebruiken om ze te kopen.

Grafisch ziet het spel er vrij knap uit, zeker als je in gedachte houdt dat de PSP ondertussen toch al iets ouder wordt. De personages zien er vrij scherp uit en mocht je hun uiterlijk aanpassen in de single- of multiplayer, dan zal je dit ook zien. Van de omgevingen mag hetzelfde gezegd worden, zowel binnen als buiten. Zit je bijvoorbeeld te vechten in de sneeuw, dan waan je je in een echte sneeuwomgeving en niet in een van witte kleur voorziene straat.

Naast het grafische is het geluid even belangrijk bij deze games, doordat je jezelf echt betrokken moet voelen bij de gevechten. Hierin is men gelukkig met glans geslaagd. De voice-overs passen bij de talloze personages, gaande van de stoere Amerikaan tot de verraderlijke Rus. Het geluid van de wapens klinkt bovendien goed, wat vooral in grootschalige schermutselingen de juiste sfeer weet op te roepen.

SOCOM: U.S. Navy SEALs: Fireteam Bravo 3 is zeker geen revolutie op vlak van handheld gaming, maar wat het wel doet is het toegankelijker maken van de SOCOM franchise op de PSP. Met de geüpdate multiplayer is dit de beste SOCOM speelervaring die je op een draagbare console kan vinden!

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: SOCOM U.S. Navy SEALs: Fireteam Bravo 3
geplaatst in: PSP, Reviews, Sony Entertainment
tags: , ,


Leave a Reply