gaming sinds 1997

SOCOM: U.S. Navy SEALs: Tactical Strike

Met Tactical Strike is de SOCOM-franchise een hele nieuwe richting ingeslagen. In plaats van een squad-based shooter à la Rainbow Six of Ghost Recon is dit meer een strategische tour of duty. Denk aan Full Spectrum Warrior en je komt aardig in de buurt.

Een grote verandering in de gameplay is een gewaagde zet voor een gevestigde en razend populaire franchise maar Slant Six Games geraakt er gelukkig mee weg. In plaats van in de huid te kruipen van de squad leader en de andere leden van je team bevelen toe te schreeuwen, krijg je nu een tactisch overzicht van het slagveld dat verder ‘command focus’ wordt genoemd.

Daarbinnen kan je dan met je R-knop wisselen tussen de twee teams van je squad. Met je L-knop kies je de individuele leden die je met de actieknoppen bevelen kan geven. Met de O-knop krijg je een menu voor verplaatsingen, de X-knop bevat het aanvalsmenu, het driekhoekje annuleert opgegeven orders en met het vierkantje krijg je toegang tot de inventory en de sluipschutteropties. Een klein nadeel dat je al direct zal opvallen, is dat de camera beperkt blijft tot het perspectief van de geselecteerde unit. Dat maakt het verplaatsen van je mannetjes een beetje moeilijk, want je zal al snel je toevlucht moeten zoeken tot de kleine ‘tactical map’ in de bovenhoek van het scherm.

Desondanks is het een vlot systeem waar je, na de tutorial, al vlug je weg in kan vinden.

Naast de simpele opdrachten als ‘stealth to position’ of ‘attack target’, kan je ook ingewikkeldere acties opzetten, waarbij beide teams elkaar cover geven of pas tot hun opgegeven acties overgaan wanneer je hen een ‘green for go’ toeschreeuwt. Het wordt overigens ook zwaar aangeraden om dat te doen, want na elke missies krijg je een samenvattend rapport over je prestaties en krijgen je eenheden ervaringspunten waarmee je ze kan upgraden in zaken als conditie, incasseringsvermogen of schietkunsten.

Maar voor Tactical Strike is ook de AI van je teamleden en je vijanden belangrijk en daar laat het spel spijtig genoeg een paar steekjes vallen. Je team reageert meestal wel accuraat op bedreigingen, maar maakt soms bizarre keuzes in hun opstelling. Erger zijn echter de escortemissies, zoals de eerste er eentje is. De persoon die je moet escorteren naar een veilig ophaalpunt heeft dikwijls de neiging om te gaan scouten en de eerste persoon in de rij te zijn die naar het volgende punt sjokt. Dat zorgt voor heel wat problemen. Niet alleen omdat hij in leven moet blijven, maar ook omdat hij dikwijls door de vijand

gezien wordt, waardoor je hele stealthtactiek in het water valt. Naast de simpele bevelen ‘blijf staan’ en ‘volg’ was ‘stay at the rear eep your fucking head down’ zeker geen overbodige luxe geweest in dit spel. Daarnaast is de vijand soms stekeblind of gewoon oerdom, want hij durft dikwijls wel eens vrolijk tegen zijn zonet neergeschoten gesprekspartner blijven praten of recht in het kruisvuur van je troepen lopen. SOCOM is echter niet het enige strategiespel dat daaraan lijdt, want het is een kwaal die nu nog zelfs sommige next-gen titels te pakken krijgt. Ja, ik kijk naar jou, Ghost Recon: Advanced Warfighter 2. Anderzijds durven ze echter ook wel enorm venijnig uit de hoek komen wanneer je eenmaal ontdekt bent. Als je pech hebt, breekt letterlijk de hel los en moet je weer eens frustrerend lang wachten om het level opnieuw te kunnen spelen. Want er moet enorm veel data ingeladen worden.

Voor dat wachten krijg je echter wel wat in de plaats, want grafisch is Tactical Strike een pareltje. De omgevingen zijn kleurrijk, gedetailleerd en vooral heel groot. Dat geeft je de kans om eens op verkenning te gaan en een andere tactiek dan guns blazing through the front door uit te proberen. Het nadeel van die grafische pracht is dat er dikwijls wat slowdown optreedt, vooral als je je team een heel eindje laat rennen of je ze wat ingewikkeldere acties laat uitvoeren.

Gelukkig heeft het geen impact op je prestaties of planning, maar het wordt na een tijdje wel vervelend om je mannetjes af en toe één, twee, drie piano te zien spelen. Ook het geluid is dik in orde en het is vooral leuk om te merken hoe je Franse elitetroepen wel degelijk Frans tegen elkaar spreken in plaats van Engels met een toupetje op. Voor de rest is alles een beetje als in andere games. Je troepen schreeuwen wat militair jargon naar elkaar en naar jou, terwijl je vijanden je in het Spaans voor alles en nog wat uitschelden. Zeer leuk allemaal, maar we hebben het ook al allemaal eens eerder gehoord. Voor wat humor en afwisseling moet je eens de Koreaanse speciale eenheid proberen, maar vergeet dan wel niet om de ondertitels aan te zetten.

Naast een singleplayer-campagne met een flinterdun verhaaltje, een ‘mission replay’-optie en een ‘instant action’ mode, kent Socom ook een multiplayer met een gigantisch aantal opties om je eigen game te creëren. Samen met een grote keuze aan wapens en unlockables zorgt dat ervoor dat Tactical Strike een spel is dat wel een tijdje in het UMD-deck van je PSP zal verblijven.

Ondanks een aantal schoonheidsfoutjes is SOCOM: U.S. Navy SEALs: Tactical Strike een uitdagende titel die zowel de fans van de oudere titels kan aanspreken, als een heel nieuw marktsegment kan aanboren. Je zal misschien wat gefrustreerd geraken door de slowdown, de AI –of eerder het gebrek eraan-, maar uiteindelijk zal niemand kunnen ontkennen dat hij met Tactical Strike waar voor zijn geld heeft gekregen.

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: SOCOM: U.S. Navy SEALs Tactical Strike
geplaatst in: PSP, Reviews, Sony Entertainment
tags: , ,


Leave a Reply