gaming sinds 1997

Solatorobo: Red The Hunter

Solatorobo: Red the Hunter voor de DS is kennelijk de opvolger van een PlayStation game uit de jaren negentig, Tail Concerto. Dat spel had ik nog nooit horen vernoemen, laat staan dat ik de kans had om het te spelen. Wat ik gelukkig wel weet is dat deze Solatorobo een aangename combinatie van verschillende genres vormt en weet te charmeren met hoe aangenaam en vriendelijk het spel je meeneemt op zijn handheldavontuur.

Je kruipt in de huid van de pluizige Solatorobo, een hond en een soort premiejager, en samen met je zusje Chocolat ga je op zoek naar allerlei opdrachten om te vervullen. Al snel evolueren je opdrachten echter van alledaags tot wereldreddend en beleef je allerlei vreemde gebeurtenissen. Wat vooral aantrekt is de aparte stijl, maar ook hoe de ontwikkelaars real-time gevechten weten te combineren met RPG-elementen en een verhaal dat je meeneemt naar allerlei verschillende plekken.

Dat rondreizen doe je natuurlijk met je schip waarin je al je spullen bewaart en eens op missie gebruik je je mech, Dahak. De hoofdtaak van die mech is echter niet om met machinegeweren of raketwerpers mayhem te schoppen. Nee, je zal constant moeten springen en spullen moeten opheffen en rondgooien om zo kleine puzzellevels tot een goed einde te brengen. Hetzelfde moet je doen met de vijandjes die hier en daar opduiken en je kan je toestel ook uitbouwen en upgraden zodat hij krachtiger of sneller wordt. Simpel en verslavend dat button-bashen, maar net iets te repetitief. Gelukkig valt er meer te beleven en zal je altijd met iets nieuws kunnen beginnen na luttele minuten

Zo wordt er heel wat afwisseling geboden in de vorm van zij-opdrachten zoals het mooi omkaderde verzamelen van spulletjes, korte race-secties en het minder logische vissen of het kuisen van een riool. Zoals gezegd blijft dit alles qua gameplay relatief vrijblijvend zodat je moet rekenen op de setting, de graphics en de personages om je gaande te houden. En dat lukt best goed: de meeste ontmoetingen zullen boeien, de verhaaltjes zijn leuk om volgen en hier en daar zal je blij verrast worden of een glimlach laten opborrelen omwille van de grappige situaties. Bovendien doe je alles aan je eigen tempo en zijn de stukken kort genoeg om ideaal te zijn als iets voor op de trein of in de auto.

Grappig zijn ook de graphics, maar dan in erg positieve zin. Alles ziet er kleurrijk en vriendelijk uit en ondanks de 2D omgevingen – of net dankzij – zal je met veel plezier alle kleine details en de handgemaakte stijl opmerken die de makers in de omgevingen, personages, animaties en filmpjes hebben gestopt. Het lijkt wel een tekenboek dat tot leven komt op sommige momenten. Met dezelfde liefde werd ook de soundtrack verzorgd waardoor het spel zowel qua gameplay als presentatie erg knap is afgewerkt en voelt als een echte wereld.

Solatorobo moet het dus vooral hebben van de gezellige en vlotte gameplay die actie met RPG combineert, de afwisseling, de grappige setting en bijhorende personages. Schattige graphics compenseren tenslotte de soms te gemakkelijke moeilijkheidsgraad, maar wie zijn wij om daar over te vallen. Simpel maar erg lekker is deze Solatorobo, een beetje als een grote pot chocolademousse!

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Solatorobo: Red The Hunter
geplaatst in: DS, Reviews
tags: , ,


Leave a Reply