gaming sinds 1997

SpellForce 2: Shadow Wars

SpellForce 2: Shadow Wars belooft een unieke mix van RTS en RPG. Ik word altijd sceptisch als ik zoiets hoor; het risico is namelijk erg groot dat je met een mix van twee verschillende genres wat tussen beide in valt. Toch weet je maar nooit, dus nieuwsgierig begon ik aan deze game.

Het valt meteen op dat de game zelf ook een onderscheid maakt tussen het RTS- en het RPG-gedeelte. Voor de RPG is er ‘Free Game’, waar alles draait rond het afronden van quests. ‘Skirmish’ is dan weer volledig RTS-stijl. Alleen in de campaign komen de twee genres echt samen. Het spel zit in het algemeen goed ineen en de gameplay heb je snel onder de knie. Dat ligt echter niet aan de tutorial, die je overdreven veel bij de hand neemt. Je leert de eenvoudigste dingen, terwijl er nauwelijks wordt ingegaan op de geavanceerde mogelijkheden of functies die eigen zijn aan SpellForce 2.

Het verhaal verveelde mij al snel; het sprak me niet aan en bovendien was het niet altijd goed te volgen, onder andere vanwege de verwijzingen naar de eerste SpellForce. In de campagne zijn de laadtijden dan ook nog eens te lang, hoewel die gelukkig nog meevallen in andere modi. De quests maken het spelen, vanwege hun variatie, dan weer wel interessant.

Het opbouwen van je basis en het ontwikkelen van je personage verlopen vlot en intuïtief, al zal het waarschijnlijk te makkelijk zijn voor veteranen. Bovendien is de moeilijkheidsgraad alleen aanpasbaar in de campaign. Tijdens de dialogen die je doorheen de game voert, kan je soms kiezen wat je gaat zeggen, maar dat heeft verder geen enkel belang op het spelverloop. Wanneer er dan handelingen in voorkomen, worden die op een vreemde manier weergegeven. De lipsynchronisatie volgt trouwens ook niet altijd.

De mini-map is ook al beperkt, want ze is alleen bruikbaar om te zien waar je doel zich bevindt. Het is zo goed als onmogelijk om bepaalde units of personages terug te vinden, zelfs niet als je ze geselecteerd hebt. Mits goed turen kan je wel nog een groep terugvinden.

De twee belangrijkste speciale functies die SpellForce biedt zijn een third-person view en teleportatie. Die eerste is overbodig. Ik kon er geen enkel praktisch nut voor vinden. Daarenboven is het onhandig vanwege de verkeerde camerastandpunten. De teleportatie is dan weer wel een geslaagde toevoeging. Onderweg op de map kom je langs zogenaamde ‘Journey Stones’. Eenmaal je ze geactiveerd hebt, kun je er altijd terug naartoe reizen. Dat is erg handig, want het bespaart je veel heen en weer geloop, maar alleen jouw eigen personage kan hiervan gebruik maken. Verder zijn er nog een paar leuke dingetjes aanwezig, zoals de mogelijkheid je inventaris te sorteren.

De graphics zien er op het eerste gezicht prima uit, ook bij het inzoomen, wat soms een probleem vormt bij RTS-games. De cyclus van dag en nacht uit zich in de schaduwen en de prima lichtinval. Als je beter kijkt, merk je toch een paar fouten op. Zo lijkt het gras van karton, en ook de bomen zien er niet altijd zo natuurlijk uit. Het grootste probleem zit echter bij de schaduwen. Die zijn duidelijk opgebouwd uit blokjes, wat een lelijk effect geeft. Gelukkig valt dit nog op te lossen door de graphics op de hoogste stand te zetten.

Het geluid zit zeker goed. De muziek is sfeervol en past in het algemeen bij het geheel. Toch is er ook een minpunt: diezelfde muziek is te vaak en te snel opnieuw te horen, wat op de duur begint te irriteren.

SpellForce 2: Shadow Wars had veel potentieel in zich, maar helaas is er wat misgegaan bij de afwerking. Jammer. Het spel is wel uitermate geschikt voor wie zijn eerste stapjes waagt in RTS, RPG of allebei.

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Spellforce 2: Shadow Wars
geplaatst in: PC, Reviews
tags: , , ,


Leave a Reply