gaming sinds 1997

Superman Returns: The Videogame

De Superman Returns-film heb ik nog niet gezien, maar als ik even afga op de kwaliteit van het eruit resulterende spelletje, kan ik enkel het ergste verhopen. Superman Returns: The Videogame is immers een mislukking geworden, en na wat tokkelen op de PlayStation 2 en de Nintendo DS vertellen we je eventjes erg kort waarom.

Het eerste wat opvalt aan het game is dat er weinig te beleven valt. Het eerste uur koester je nog wat ijdele hoop op verbetering, maar luttele minuten later leg je je neer bij de pijnlijke vaststelling dat er niks meer te doen valt dan repetitief knokken met wat tegenstandertjes, zoals robots, de klassieke vijanden van Superman (Metallo, Bizarro, Lex Luthor) of ander ongein met groene schubben. Toegegeven, soms moet je iets afbreken, een vuurtje blussen, iets binnen een bepaalde tijd gedaan krijgen of alweer een kat uit een hachelijke positie bevrijden (waarom kan je ze niet gewoon bloedig tot pulp kloppen?), maar wie zit daar in godsnaam op te wachten?

Het enige lichtpuntje is het feit dat de skyline van Metropolis op een indrukwekkende wijze op je scherm wordt getoverd, toch in de PS2-versie, en dat je er als Superman kan in rondzoeven, en sneller dan een kogel kan opstijgen van de straten tot kilometers boven het hoogste gebouw. Een adembenemend zicht is je deel, de daaropvolgende gedachte dat het enige dat je vervolgens te doen staat een kat redden is, zal je echter al snel in een depressie doen tuimelen. Verwacht dus geen bovennatuurlijke versie van zandbakken vol mogelijkheden zoals we gewend zijn van pakweg Just Cause of GTA.

Waarom de actie slecht is, zal ik je even kort samenvatten: geen tactische diepgang, oninteressante superkrachten, een slechte hit-detectie, een zwak lock-on systeem, je kan niet springen en om het helemaal af te maken: de camera is ook geen held en hij veronderstelt dat je zelf beschikt over x-ray vision om doorheen objecten te zien. De bossfights zijn nog een stukje slechter overigens!

In de DS-versie krijg je een soort bordspelachtig overzicht van Metropolis, opgedeeld in vakjes waarin allerlei zaken gebeuren. Tijdens elke beurt kan je een aantal vakjes bewegen, en kan je ervoor kiezen om een stukje van de stad te redden of aan het knokken te gaan met een slechterik. Win je de resulterende gevechten, dan wordt de gezondheid van de stad een stukje hersteld. Ook hier vallen de controls tegen, werden de missies veelal slecht ontworpen, geeft het geheel een goedkope en onhandige indruk en blijft de combat oninteressant.

Grafisch moet je van de PS2 geen wonderen verwachten. In ruil voor de relatief grote omgeving in de vorm van Metropolis zal je moet kunnen leven met een stotterende framerate, lelijke textures, weinig variatie in objecten en natuurlijk een massa pop-up. Enkel de geslaagde muziek en het stevige stemmenwerk redt de presentatie van een erg negatief rapport. De DS doet er nog een schepje bovenop en heeft niet enkel last van blokkerige, wazige en ronduit saaie omgevingen, modellen en effecten, maar ook de muziek en geluidseffecten zijn om van te huilen.

Het besluit voor beide versies is eigenlijk erg eenvoudig: het zijn slechte games die je geld niet waard zijn. Laat ze dus liggen in de rekken, want de schamele inhoud zal je niet langer dan een uurtje boeien. Dat alles wordt ook nog eens lelijk in beeld gebracht en voorzien van slechte controls, een gebrek aan variatie en een stevig aantal bugs. Next!

Onze Score:
4.0
gerelateerd spel: Superman Returns: The Videogame
geplaatst in: DS, Electronic Arts, PS2, Reviews
tags: , ,


Leave a Reply