gaming sinds 1997

The Legend of Zelda: Four Swords Adventures

Tot voordien werd de connectivity tussen de Gamecube en de Game Boy Advance niet echt goed benut. Final Fantasy Chronicles liet je al een beetje proeven van wat er mee te doen valt en ook Pokémon Colosseum maakte er gretig gebruik van. Daarnaast had je nog enkele games waarvan je dan zowel de GC- als GBA-versie moest hebben om nutteloze extra’s vrij te spelen. Na een lange tijd komt Nintendo nu met The Legend of Zelda: Four Swords Adventures op de proppen. Is dit nu hét spel waarvoor je een connectivity-kabel in huis moet halen? Ik zeg alvast “ja”.

Het verhaal van dit spel verschilt lichtjes van de andere The Legend of Zelda games, al zal je wel dezelfde hoofdpersonages tegemoet komen. Vroeger ontvoerde de boze tovenaar Vaati jonge, knappe meisjes, maar hij werd tegengehouden door een held die in vier splitste wanneer hij zijn zwaard trok. Hij sloot Vaati op envergrendelde de doorgang met zijn zwaard; het Four Sword.

Die plek wordt sindsdien het Sanctuary of the Four Sword genoemd, en 6 maagden en prinses Zelda vereren die plek (hmm.. interesting :) -red.). Op een dag worden ze door een schaduw meegenomen in het duister. Jij speelt de rol van Link, een vriend van prinses Zelda, en je springt meteen de schaduw, de 6 ontvoerde maagden en prinses Zelda achterna om ze te redden. Daarvoor gebruik je de kracht van het Four Sword.

Ook de manier waarop je door het spel speelt verschilt van de vorige games. Waar je vroeger vrij rondliep in een grote wereld, speel je nu doorheen 7 levels, die elk nog eens bestaan uit 3 delen. Deze delen apart zijn echter vrij groot, en aan 1 deel kan je toch al gemakkelijk zo’n 30 minuten bezig zijn, als het niet langer is.

Aangezien de connectivity centraal staat in dit spel zal ik eerst beginnen met deze uit te leggen. Wanneer je rondloopt in de buitenwereld, moet je kijken naar je TV-scherm, en als je een huis binnengaat, verschijnt de actie op je GBA-scherm. Wanneer je op je eentje speelt heeft dit niet zoveel nut, dus kan je in je eentje ook gewoon met de controller spelen, en als je dan een gebouw of grot binnengaat, opent er zich een apart scherm wat laat zien wat je normaal op het GBA scherm zou zien.

Het belangrijkste van deze connectivity is de multiplayer. Het feit dat de actie naar het GBA-scherm verplaatst wordt wanneer je ergens binnengaat, kan voor spanningen zorgen. Wanneer alle (of enkele) spelers ergens binnen gaan en vlak achter elkaar lopen zien ze de andere natuurlijk op hun eigen GBA-scherm, maar wanneer er een buiten blijft en de andere naar binnen gaat, kan het goed zijn dat degene die buiten is rood van woede wordt wanneer hij plots gerinkel van Force Gems hoort.

Wanneer het totaal aan Force Gems een bepaalde hoeveelheid bereikt, krijg je de mogelijkheid om raketten af te schieten met je zwaard. Ondanks het feit dat er moet worden samengewerkt om een level tot een goed einde te brengen, wordt er op het einde altijd een ranking gegeven, en het is natuurlijk altijd fijn om de beste te zijn, nietwaar?

Even belangrijk als in de vorige Zelda-games zijn de puzzels. In Four Swords Adventures zullen deze nog meer aanwezig zijn, aangezien het samenwerken tussen de vier Links voor heel wat puzzelplezier zorgt. Zo moet je bijvoorbeeld een grote steen met z’n vieren wegduwen, vier knoppen tegelijk indrukken, enz…

Natuurlijk zijn ook de typische wapens als pijl en boog, boomerang, bommen, enz… weer terug om je te helpen in de strijd tegen het kwaad en bij het oplossen van puzzels. In singleplayer bestuur je de 4 helden tegelijk en kan je gebruik maken van verschillende formaties, namelijk kruis, lang, breed en blok. Wanneer je met meerdere spelers speelt zal ieder de besturing van 1 of 2 Links voor zijn rekening nemen, afhankelijk van hoeveel spelers er meedoen.

De graphics zijn ondermaats, al zou dit spel gewoon niet speelbaar zijn met een 3D third-person zicht, vanwege het beperkte overzicht. Je bekijkt het spel dus van bovenaf. De graphics zijn nét ietsje beter dan die van de GBA, zonder te liegen. Om dit te compenseren heeft Nintendo er leuke, spectaculaire effecten in gestopt, maar dat weerhoudt mij er niet van te denken dat hier heus niet het onderste uit de kan is gehaald. Doorheen het spel zal je dezelfde deuntjes als vroeger horen, zelfs Link kreunt nog op steeds dezelfde wijze (eeuh? -red.). Hier is echter niets echt mis mee, maar verwacht geen machtige strijkorkesten op de achtergrond.

Ben je een fervente TLoZ-fan is het vanzelfsprekend dat je deze titel in huis haalt, zeker wanneer je vrienden met een GBA en een GC-GBA snoer hebt. Wil je echter kennis maken met de serie stel ik voor dat je The Legend of Zelda: The Wind Waker koopt of wacht tot het volgende deel. Je kan namelijk door dit spel een verkeerd beeld krijgen van de reeks, vooral door de slechte graphics.

Onze Score:
7.0
gerelateerd spel: Legend of Zelda: Four Swords Adventures, The
geplaatst in: GC, Nintendo, Reviews
tags: ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>