gaming sinds 1997

The Lord of the Rings: Tactics

The Lord of the Rings behoeft niet echt een introductie, dus ga ik er tot jullie grote opluchting ook geen geven. Laten we maar onmiddellijk Anduril bij het heft vatten en aan de slag gaan met de bespreking van The Lord of the Rings: Tactics, een beurt-per-beurt strategiespel voor de PSP.

Een eerste minpuntje aan het spel is dat de makers niet écht hun best hebben gedaan om de geest van de boeken en de films om te zetten in een spel. Ze hebben zich eerder tevreden gesteld met het eenvoudig kopiëren en plakken van stukjes film om missies in te leiden, zonder er iets aan toe te voegen. Hetzelfde geldt voor de menu’s, die wel erg simpel blijven en nergens je meeslepen in die typische Middle-Earth-sfeer. Zelfs de menu’s van de dvd’s bijvoorbeeld zijn veel sfeervoller dan deze.

Deze rommelige manier van omgaan met de franchise uit zich onder andere ook in het feit dat je in sommige missies helden mag verliezen, en dat die de volgende keer gewoon terug meedoen. Dit kan je nog enigszins door de vingers zien, maar onvergeeflijker is het feit dat diezelfde helden wat vlak, simpel en weinig geïnspireerd worden gebruikt. Op dat vlak zat er alvast veel meer in en het is spijtig dat je op geen enkel moment meegaat in de campagnes, waarin je overigens zowel de zijde van de Fellowship als die van Mordor kan kiezen.

Tijdens de missies zal je trouwens grotendeels met die helden spelen. Er is dus in de verste verte geen sprake van grote aantallen units op je scherm en de gevechten concentreren zich meestal op een handvol knokkende personages. Wel aanwezig zijn alle memorabele momenten uit de films en de bijhorende monsters, zoals de Ringgeesten en de Balrog.

Elke schermutseling verloopt volgens hetzelfde stramien: eerst verplaats je al je units naar de plaats waar je wil en daarna worden je bevelen in één keer uitgevoerd, samen met de bevelen van de vijand. Na deie fase volgt de combat phase waarbij je bevelen geeft om aan te vallen. Die worden eveneens allemaal tegelijk uitgevoerd, samen met die van je tegenstander. Het mechanisme werkt en speelt vlot, ook al moet je eventjes werkloos toekijken hoe alles uitdraait. Er zijn ook enkele subtielere regels, zoals het feit dat je niet je boog kan gebruiken als je te dicht bij een vijand staat, net zoals je op dat moment ook niet kan weglopen.

Wat hier als minpunt naar voorkomt is de onhandige manier waarop de units hun weg zoeken en hoe jij ze daarin moet besturen. Bovendien zijn ook de interface en de toetsen een beetje onhandig in elkaar gezet, zodat je vaak, en zeker in het begin, verkeerde bevelen zal geven en foute menu’s zal openen. De moeilijkheidsgraad is niet van de poes en de A.I. laat zich niet snel betrappen op grote tekortkomingen. Zeker voor beginnende spelers zal wat geluk hier en daar nodig zijn om je een stukje vooruit te helpen. Gelukkig zijn er extra, unlockable missies, is bewaren geen probleem en kan je eerdere missies opnieuw spelen om extra ervaring op te doen, zodat je sterker staat voor de latere gevechten.

Opvallend, en aansluitend bij wat ik hierboven al zei, is het feit dat de units minder verschillend zijn dan je zou denken. Als vanzelfsprekend gebruikte ik Gandalf achteraan het groepje en Gimli vooraan, maar uiteindelijk maakt het na wat spelen met de statistieken niet veel meer uit en voelt iedereen een beetje gelijk aan. Dat is jammer, vooral met dergelijke legendarische hoofdrolspelers!

Elk personage heeft overigens wel zijn eigen basisaanvallen en natuurlijk enkele speciale krachten en mogelijkheden. Ook wapens kan je vervangen en upgraden, net als de statistieken van Frodo, Sam, Gandalf, Sauron, Legolas etcetera. De nodige aankopen kan je ook doen, zowel voor wapens, upgrades en drankjes om tijdens gevechten wat gezondheid of punten om je speciale krachten te gebruiken terug te winnen. De nodige experience en goud verdien je door de missies tot een goed einde te brengen. Weinig nieuws hier onder de zon en zeker niks dat spectaculair anders is dan wat we gewend zijn.

Spectaculair is ook niet het woord dat je zal gebruiken wanneer je aan de graphics denkt. Het blijft natuurlijk leuk om je favoriete helden terug te zien op de PSP, maar zowel de modellen als de textures als de omgevingen konden een stuk gedetailleerder en levendiger dan nu het geval is. Ook de animaties vallen zwaar tegen, iets wat niet direct de speelervaring hindert, maar er vooral niks toe bijdraagt. Ook de geluidseffecten en de soundtrack zijn even doordeweeks en zijn in hetzelfde bedje ziek: er zat veel meer in.

De multiplayer mode heb ik niet uitvoerig kunnen testen, maar veel draagt die niet bij tot het geheel. Bovendien is dit een spel dat je vooral in je eentje zal zitten spelen, iets wat niet erg is gezien de best uitdagende artificiële intelligentie.

The Lord of the Rings: Tactics is zeker geen slecht strategisch spel. Alle noodzakelijke ingrediënten voor een leuk potje vechten zijn er en de presentatie valt te pruimen. Jammer genoeg maakt het spel bijlange niet genoeg gebruik van het zo dankbare Middle-Earth universum met al zijn pracht, praal, helden en dramatiek. De droge menu’s en de ongeïnspireerde gameplay zorgt ervoor dat dat gevoel van middelmatigheid blijft hangen, wardoor dit spel enkel een kleine aanrader is voor de grote fans van het genre of de films.

Onze Score:
7.0
gerelateerd spel: Lord of the Rings: Tactics, The
geplaatst in: Electronic Arts, PSP, Reviews
tags: , ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>