gaming sinds 1997

The Lord of the Rings: The Two Towers

Onlangs sloeg de Lord of the Rings gekte nog maar eens toe. Nu de tweede film de bioscoopgangers naar de zalen lokte, wil ook de gamebusiness een graantje meepikken. De toppers die een dergelijke formule de laatste jaren voortbracht zijn op één hand te tellen, maar met een ‘open mind’ stortte ik me op de avonturen rond de mysterieuze ring met The Two Towers op de Playstation 2!

In dit spel ga je niet als de jonge hobbit Frodo aan de slag, maar kruip je in de huid van de 3 vechtjassen uit de film. Elf Legolas, dwerg Gimli en ridder Arragorn hebben elk zo hun eigen specialiteiten. Legolas kan het best overweg met pijl en boog, Gimli kan flinke klappen uitdelen met zijn bijl en Arragorn tenslotte kan zwaardsgewijs lenig en soepel hacken en slashen. Maar afgezien van deze kleine contrasten, is er op zich bitter weinig onderscheid tussen de 3 figuren. Elk lid van het trio kan zowel slaan als boogschieten (een soort ‘boomerang-schieten’ in Gimli’s geval) en er is naar mijn bescheiden mening véél te weinig verschil tussen de personages.

De levels strekken zich uit over locaties van zowel de eerste als de tweede film. Hier en daar zijn er een aantal veldslagen toegevoegd of aangepast ten opzichte van de film, maar alle scènes zijn herkenbaar. Zo kan je in de mijnen van Moria goblins afmaken, mag je het opnemen tegen Uruk’hai-ruiters op wilde beesten en kun je als afsluiter in maar liefst 3 missies het laatste mensendorp beschermen tegen een immens leger in het fort van Helms Deep. Vooral de scène waar je vanop de muur ladders moet omstampen en opklimmende strijders moet afmaken vond ik schitterend. Voor en na een missie krijg je telkens ook een fragment uit de film voorgeschoteld die aansluit bij desbetreffende level. Spijtig is wel dat je beide films wel moet gezien hebben om het verhaal te kunnen volgen, gezien je enkel los van elkaar staande missies onderneemt. Mensen die niet bekend zijn met de films of de boeken zullen dan ook af en toe in het haar zitten krabben.

De controls zijn over het algemeen eenvoudig gehouden. De voornaamste zijn vlug slaan, hard slaan, stampen en afblokken. Hiermee zul je echter niet ver komen, maar gaandeweg leer je nieuwe combo’s om je vijanden te verpulveren. Jammer genoeg lijken veel combo’s op elkaar en moet je soms uiterst geconcentreerd zijn om de correcte beweging uit te voeren. Wanneer je met veel vijanden eensklaps moet zien af te rekenen, word je ook constant aangevallen en is het bijna onmogelijk om een volledige combo uit te voeren zonder ondertussen tegen de grond gekegeld te worden. Eerst denken en dan pas handelen is dus de boodschap. Jammer ook dat elk personage exact dezelfde combo’s leert. Als je met het ene personage ervaren bent, kun je quasi even goed met een ander aan de slag. Iets wat de uitdaging sterk vermindert. :(

Voor elke vijand die door jouw hand de pijp uitgaat, krijg je een beoordeling, gaande van fair, good, excellent tot perfect. Naarmate je zwaard ‘opgeladen’ is, krijg je een betere waardering. Je zwaard ‘opladen’ gebeurt dan weer door diverse combo’s uit te voeren. Op het einde van je missie krijg je een eindbeoordeling, gelijk aan de beoordeling je het vaakst ontvangen hebt (fair, good, excellent of perfect dus).
Het aantal omgebrachte vijanden en de waardering ervoor, geeft je ook ervaringspunten en laat je personage in level stijgen. De ervaringspunten op hun beurt dienen dan weer om nieuwe combo’s te kopen of je personage sterker te maken. Net zoals een RPG dus, maar dan héél oppervlakkig. Persoonlijk had ik het allemaal liever wat complexer gezien, maar wie ben ik …

Gelukkig baadt het spel nog in die typische Lord of the Rings-sfeer, wat het allemaal erg vertrouwd laat aanvoelen. Grafisch is het geheel erg netjes. Verwacht geen streling voor het oog, maar de effecten, locaties en personages mogen er heel goed wezen. Indrukwekkend wordt het pas wanneer je met tientallen vechtende vrienden en vijanden in beeld plots merkt dat de framerate lekker hoog blijft en er geen hapering te bespeuren valt. Thumbs up !

De muziek is Lord of the Rings ook op het lijf geschreven en valt best te genieten. Alleen het repetitieve deuntje dat je in de menu’s te horen krijgt, zal de haren meer dan eens ten berge doen rijzen, maar gelukkig vallen de laadtijden mee en hoef je nooit lang in de menu’s te vertoeven (dankzij het banale RPG systeem). De geluidseffecten zijn ook aangenaam, maar vallen nooit echt op. Ze doen wat ze moeten en daar blijft het dan ook bij.

Eindelijk nog eens een spel waarbij men vrij goed met een filmlicentie omspringt. The Two Towers biedt veel en afwisselende actie doorheen diverse locaties uit 2 Lord of the Rings films. Ook het feit dat je keuze hebt uit 3 personages maakt het allemaal nog leuker. Spijtig van de eerder banale RPG elementen en de gelijkaardige combo’s, maar dit staat de fun niet echt in de weg. The Two Towers is kortom een aanrader voor elke LOTR fan!

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Lord of the Rings: The Two Towers
geplaatst in: Electronic Arts, PS2, Reviews
tags: ,


Leave a Reply