gaming sinds 1997

TrackMania: Sunrise

Ken je dat gevoel, dat games van tien of vijftien jaar geleden véél leuker waren? Ze zagen er niet uit, en boden niets dat in de buurt kwam van realisme, maar uiteindelijk speelde je ze toch maanden-, zelfs jarenlang. Maar welk singleplayer spel kan je nu nog telkens weer diezelfde kick bezorgen? Dat moet ongeveer zijn waar de Fransozen bij Nadeo over aan het tobben waren toen ze Trackmania Sunrise ontwikkelden. Terug naar de Middeleeuwen, toen er nog geen fysicawetten en geen echte A.I. waren … gewoon plezier met Dr. Trial en Mr. Error.

Vorig jaar hadden we met Trackmania al een lekkere brok achter de kiezen. Het was een erg simpele racer, wat meteen ook zijn grootste pluspunt en tekortkoming was: leuk om te spelen, maar niet veel potentiële kopers bleken onder de indruk, zeker met mooier uitziende titels als Need for Speed Underground in het aanpalende rek.

Maar Nadeo besefte dat ze met een ware winner zaten en maakten van Trackmania Sunrise een grotere, extravagantere en, jawel, betere game. Maar alvorens ik het spel de hemel inprijs, moeten er nog een aantal problemen behandeld worden. Allereerst opteerde uitgever Digital Jesters voor een Starforce 3 kopieerbeveiliging. Niet dat ik het gebruik van dergelijke beveiliging afraad, integendeel, maar het is specifiek deze waar ik het moeilijk mee heb. De installatie-CD kon niet gelezen worden van mijn DVD-station -ik moest hem in mijn CD-rewriter schuiven.

Na het installeren moest mijn computer heropgestart worden, en telkens ik het spel opstartte, viel mijn systeem een tien à twintig seconden stil. Persoonlijk vraag ik mij af waarom zo’n koppige beveiliging nodig is, want geef toe: het gaat hier om een spel aan budgetprijs, dat reeds enige beveiliging heeft via de bijgevoegde CD code die voor multiplayer toch uniek moet zijn.

Het volgende probleem deed zich voor nadat ik mijn eerste twee races in het spel had beëindigd. Toen ik het commando gaf om terug naar het menu te keren, startte mijn PC opnieuw op. Ik bleef verbaasd achter met een door mijn hoofd schietende “what the … ?”. Maar ik bewaarde de kalmte, herbegon rustig het spel en werkte nog twee parcours af …

De manier waarop mijn computer toen wederom heropstartte, deed me vermoeden dat er iets niet helemaal koosjer was, waarop ik mij terstond naar de fora op de officiële TS site begaf. Bleken daar nog mensen, met exact hetzelfde probleem geconfronteerd, hun toevlucht te zoeken. Helaas, niemand wist precies wat er aan de oorzaak lag. Iemand schoof Starforce naar voren als schuldige, later lag het aan een onboard geluidskaart. Toen kwam de aap uit de mouw: een conflict met ATI’s laatste reeks Catalyst drivers lag aan de oorsprong van alle miserie. Na een week vol probeersels om het euvel toch maar opgelost te krijgen, waaronder een format c, het werpen van allerhande objecten naar mijn scherm en het inhuren van een Azteekse sjamaan, kon ik eindelijk een zucht slaken. De rust was weergekeerd. Als jezelf aan 800 km/u door de lucht katapulteren als rust kan omschreven worden natuurlijk…

Trackmania Sunrise biedt vier singleplayer modes. De hoofdbrok is racen tegen de klok op een parcours met tegenstanders. Helaas gedragen hun wagens zich als ghosts en kun je ze niet van de weg af racen. Aangezien het er ook niet om draait als eerste te eindigen, zijn ze dus nutteloos en zelfs irritant, aangezien ze je afleiden en, indien er veel tegelijk op je scherm rondzwermen, ze de framerate naar beneden halen. Waarom Nadeo ze dan ook in het spel heeft gestopt, blijft een mysterie. Vervolgens is er de leuke platform mode, waar je riskante parcours moet afleggen en tegelijk zo weinig mogelijk op de ‘plaats de auto terug bij het laatste checkpoint’-knop moet slaan (ook bekend onder het pseudoniem ‘enter’). Dit is dus de droom van elke trial-and-error lievende gamer. De volgende mode is de veelgeprezen puzzle mode. Hier krijg je een start, een finish en enkele checkpoints en met een handvol beschikbare stukjes route moet je proberen een parcours te bouwen, dat je zo snel mogelijk kan afleggen. Tenslotte is er nog de nieuwe crazy mode, waar je een klein parcours zoveel keer als mogelijk moet zien af te leggen voor je tijd op is. Die laatste kon me niet boeien, maar de andere maakten deze teleurstelling volledig goed.

Voor een potje multiplayer kies je dan weer uit modes als time attack, rounds, laps en team. Tot mijn ontgoocheling moest ik echter vaststellen dat alle tegenstanders opnieuw spoken zijn, zodat je hier weer voornamelijk tegen jezelf zit te racen. Al bij al vond ik de multiplayer niet zo plezant als ik hoopte. Het enige echt leuke eraan is dat je op parcours kunt sjezen die gemaakt zijn door de spelers zelf.

Sunrise bevat drie soorten voertuigen, waarvan het Ferrari type er met kop en schouders bovenuit steekt: deze is supercool en razendsnel. Jazeker, bij gelegenheden draait zijn snelheidsmeter zelfs voorbij het streepje van 1000 km/u ! Dan zijn er nog touring races, die een meer realistische aanpak beogen, waarbij je moet remmen voor en slepen in de bochten. Verrassend genoeg blijkt dit nog heel leuk te zijn ook. Helaas zijn de SUV races daarentegen nogal traag en zonder realisme, waardoor ze gewoon saai zijn (Eum? Realisme? In Sunrise ?!?-red.).

Een leuk bijvoegsel van Trackmania Sunrise is de Track Editor. Je eigen parcours bouwen, vol loopings, rampen, jumps, tunnels, enz. is gewoon bijzonder leuk. Je kan zowat alles doen wat je wil met de omgeving: het in een gigantische kermis met een hoog achtbaangevoel veranderen, of er een trage touring race van maken. Het is zelfs mogelijk om bestaande parcours zoals Monaco na te bouwen. Het enige nadeel is dat je de beschikbare accessoires moet unlocken door een bepaald aantal coppers te verdienen met het winnen van races.

Grafisch valt er niet echt te klagen. Van ver ziet alles er netjes uit, maar van dichtbij merken we toch een gebrek aan gedetailleerde textures op bepaalde voorwerpen. Ook ontbreekt het de auto’s aan enige vorm van detail, maar gelukkig valt dit alles niet echt op wanneer je als een gek over het asfalt scheurt. Dan geniet je vooral van de mooie effecten en de geweldige stunts.

Helaas heb ik over het geluid wel te klagen. De effecten zijn aardig, maar de muziek is simpelweg irritant. De liedjes zijn ongevarieerd en sommige klinken gewoon slecht. De muziek heeft alles weg van een vlug ineengeflanst breiwerkje dat elke vorm van professionaliteit mist.

Al bij al zit het spel dus met een aantal aspecten opgescheept die heel wat beter konden. Maar toch heeft geen enkele van deze me tot dusver weerhouden het spel op te starten – uitgezonderd dan de eerder genoemde demonische reboot bug. Waarom? Omdat Trackmania Sunrise gewoon een bijzonder leuk spel is. Het is zo’n game die je bij elke gelegenheid kan spelen; op een regenachtige zondagmiddag, of tien minuutjes voor bedtijd (die uiteindelijk een half uur worden). Ook iedereen kan het spelen, hoewel de moeilijkheidsgraad niet van de poes is. Om nieuwe races beschikbaar te maken moet je van tijd tot tijd gouden medailles behalen, maar daarvoor moet je een zo goed als vlekkeloos parcours afmaken.

Om af te ronden: Dit is een spel dat ik iedereen kan aanraden. Of je nu houdt van realistische racegames of zelfs als je zo’n die-hard RPG speler bent, ik kan me weinig mensen indenken die TS niet plezierig zouden vinden. Hoewel er nog een aantal problemen onopgelost blijven, verdwijnen deze in het niets bij het plezier en de kick die het spel je geeft wanneer je met je Ferrari aan topsnelheid rijdt/vliegt. Laat ons echter ook hopen dat Nadeo en Digital Jesters van hun fouten leren en zo opnieuw een nog beter vervolg ineenknutselen. Na Sunrise zou het erg jammer zijn om de zon al te zien ondergaan terwijl er nog zoveel leuke dingen kunnen gedaan worden met deze franchise.

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Trackmania Sunrise
geplaatst in: PC, Reviews
tags: , ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>